Yazarının kim olduğunu bilmiyorum ama ekşisözlükten alıntıdır. Yazarını bilen, duyan, gören varsa lütfen ikaz etsin ekleyeyim bu güzel satırların sahibinin imzasını.
Olur olmaz zamanlarda başınızı onun omzuna koyduğunuzda, ardında güneşi saklayan geniş omuzlardan başlayarak yukarı doğru uzanan, inanılmaz bir özenle yaratıldığını bildiğiniz ve sadece kendine özgü bir kokusu olan o inanılmaz boynu gözünüzün önüne gelir.
İnsanlarla konuşurkan yaptığı hareketleri, gözünüz kapalı da olsa anlarsınız, gülümsediğinde bile nefes alış verişi değişir, bilirsiniz.
Herkesden herşeyden çok sevdiğiniz o insan, belki bir dost ya da bir sevgili.. Diğerlerinden farklı olarak en berrak ve güzel duygularla hatırladığınızdır. Hiç şüphesiz ve elinizde olmadan gülümsersiniz her aklınıza geldiğinde, hep güzel anılarla anarsınız onu, atlattığınız onca bela, edilen kavgalar ve ağır sözler neredeyse hiç gelmez aklınıza..ve sanki gözlerinizi açsanız, yüzünüze sevildiğinden habersiz mal mal sırıtarak bakacağından eminsinizdir.. Bilirsiniz.
Sizi kimse bu kadar iyi anlamamıştır ve anladığının farkında olmadan, hiç kasmadan doğallığını bu derece koruyamamıştır. Eller, o yara bere içindeki kaba eller, fareye benzeyen ve üzerinde bir yara izini taşıyan sert hatlı yüz, dünyanın en güzel yüzüdür..
O gelmeyecektir.
Asla tahmin etmez her gün onu düşündüğünüzü, geçen senelere rağmen hiç azalmadan, sadece kendinize gösterebileceğinizi düşündüğünüz bir sadakatle her gün onu andığınızı, yanındaki kızla mutlu olması için en ufak bir kıskançlık göstermeden yürekten iyi temennilerde bulunduğunuzu..
Hiç kimse bilmez o şarkıyı her duyduğunuzda, o pasajın merdivenlerinde her oturduğunuzda gözlerinizin dolma sebebini.. Adının geçtiği yerlerde gözlerinizin parladığını da farketmezler.
İnsan bilir, bir daha kimsenin sol omzundan o şekilde öpemeyeceğini..
İşte böyle insanlar, yani ne kadar sevildiğini bilmeden aptal aptal dolananlar, arkada kalanlar, sizi arkada bırakanlar, özlenenler.. Bu insanlar 1 kez gelir insanın başına. Bazen erken, bazen geç..
Bir süre kaldıktan sonra her melek gibi uzaklarda bir yerlerde, başka insanlarının hayatlarını düzeltmek, duygularının sınırlarını öğretmek için canınızı yakmadan çeker giderler..
Hastane odasında morfin etkisiyle ağrılarınızı hissetmeden uyurken, ameliyatın çoktan yapılmış, onun beyninizden çıkarıldığından habersiz mutlu mutlu uyumak gibidir.
beyninizin aksine kalbiniz sancımaya başladığında, o başka bir bedende, başka bir ruhta can bulmaya başlamıştır çoktan..
Yorum yapılmamış